Column – Ben ik klaar voor het moederschap?

Column – Ben ik klaar voor het moederschap?

littleman
Ben ik er wel klaar voor? De twijfels zijn toegeslagen en de onzekerheid giert door mijn lijf. Ben ik wel klaar om moeder te worden? Kunnen wij ons kindje warmte, liefde en een veilig thuis bieden die we het zo graag willen geven als ouders to be? Kan ik – ondanks de chronische beperkingen – alle ballen in de lucht houden en balanceren tussen onze kleine, het huishouden, projecten op werk en als het even kan een sociaal leven zonder dat onze relatie eraan onderdoor gaat? En zijn we daadwerkelijk klaar om ouders te worden? Zou je daar op een dag achter komen?

Is er een moment dat die zekerheid om het hoekje komt kijken of moet je er ‘gewoon’ voor gaan en af en toe die risico’s durven nemen om in het diepe te springen? Ik ben bang voor terugvallen met mijn gezondheid, zeker nu ik mij ook erg verantwoordelijk voel voor onze kleine die in mijn buik elke week groter mag groeien. En juist wanneer ik mij lichamelijk iets minder voel, slaan de twijfels toe. Ik word angstiger, kwetsbaarder en onzeker door de pijn en de vermoeidheid. Vragen schieten door mijn hoofd en maken mij onrustig. Kan ik straks wel voor ons kindje zorgen als mijn herstel anders loopt dan gepland? En welke gevolgen heeft dit voor zijn toekomst? En de toekomst van onze relatie? Ik wil niet denken aan die doemscenario’s, maar focussen op wat wél lukt. Gelukkig overheerst het laatste en domineert het de twijfels.

We hebben er vertrouwen in dat we samen sterk genoeg zijn om alle obstakels en hobbels te trotseren die op ons pad zullen komen en we kunnen niet wachten om meer mooie momenten samen te mogen delen. Momenten met z’n drieën, als gezin. En die twijfels? Die zijn nergens voor nodig al is dat achteraf makkelijk praten, want op zulke momenten is een glazen bol erg welkom! Net als een warme kruik tegen de pijn, chocolade als oppepper en een goed gesprek om een hart onder de riem te steken dat ook in tijden van een terugval we het gaan redden samen. Twijfels bij hoogtepunten in het leven kunnen nutteloos aanvoelen, maar ze zijn zelfs gezond. Ze houden je immers scherp en laten je nadenken over wat er écht toe doet en waar jij voor staat. Al zou het soms zoveel makkelijker zijn als iemand een kant-en-klaar stappenplan aan zou kunnen reiken hoe nu verder als je op een moment vol vraagtekens in het leven bent beland. De reden dat een stappenplan ontbreekt is natuurlijk dat het bij iedereen anders verloopt, het zijn zulke persoonlijke keuzes waar geen goed of fout aan gekoppeld kan worden. Als jij erachter staat en er volledig voor wilt gaan, spring! Durf te dromen, maar heb ook de moed om van deze dromen werkelijkheid te maken. Want de zekerheid dat je er echt klaar voor bent, valt je pas op als je de uitdaging en kans bent aangegaan.

Tot die tijd is het een soort onderbuik gevoel te noemen. En daar kan ik de komende maanden ontzettend van genieten, omdat daar ons eerste kindje groeit en zich goed mag ontwikkelen. Het mooiste cadeau dat nu al ons leven verrijkt.

Wanneer wist jij dat je er klaar voor was? 

Veel liefs, Dagmar

Follow me on Facebook ☆ Bloglovin ☆ Twitter ☆ Instagram ☆ Youtube

Deze post heeft 11 reacties

  1. Ik weet zeker dat jullie fantastische ouders worden. Waarom ik dat weet? Omdat jullie/jij nu al met zóveel liefde over hem praten en dat dat écht het allerbelangrijkste is voor een kindje. Door mijn opleiding zie ik dat dat helaas vaak ook anders is, dus dat jullie kindje in zo’n warm nest mag opgroeien is al een zegen. Vergeet ook niet om lief te blijven voor jezelf, is voor jullie zoontje ook belangrijk. You can do this! <3
    Denise onlangs geplaatst…TRAVEL – Wij gaan naar Londen! Mijn ervaringen + tipsMy Profile

  2. Ik kan me goed voorstellen dat je heel onzeker bent over of alles wel gaat lukken, vooral de laatste weken voordat je kindje komt. Ik denk dat iedere moeder dat wel zal hebben. Maar ik weet zeker dat het in ieder geval qua liefde voor jullie kleintje wel goed gaat komen. Die liefde straalt namelijk nu al uit al je blogposts.
    Romy onlangs geplaatst…Bloopers: leren lachen om jezelfMy Profile

  3. Bij ons was het opeens een gevoel. Toen het zover was vond ik het ook allemaal best spannend. En ook toen Mila er was voelde ik mij niet gelijk moeder. Eerlijk… Dit heeft wel even geduurd. Maar wat houden we van ons meisje en wat zijn we blij met haar.
    Dita onlangs geplaatst…Shoplog baby – Next DirectMy Profile

  4. Kan het me heel goed voorstellen om onzeker te zijn over het ouderschap – het is zoiets groots en belangrijks. Hoe het allemaal echt zal verlopen, is gewoon afwachten (maar wat zou zo’n glazen bol toch fijn zijn af en toe…). Ik weet zeker dat jullie geweldige ouders worden, ik kan me niet anders voorstellen. Ik lees nu al zoveel enthousiasme en liefde, dat zal het kind ook direct voelen! :)

  5. Pfoeh, vorig jaar was mijn wens om mama te worden zo groot dat ik hier alleen maar aan kon denken. Nu ons kleine mannetje er is, is er gelukkig wel weer een soort van rust over mij heen gekomen. Het moeder zijn is alles wat ik er van had verwacht en dan nog 1000 keer mooier!
    Liefs
    Tineke onlangs geplaatst…Do it yourselfMy Profile

  6. Mooi artikel meis! Doen wat goed voelt voor jullie! Vooral niet alle goedbedoelde adviezen, ookal zijn ze waar, opvolgen. Het is jullie kind, jullie opvoeding en jullie leven :D
    Als ik je een leuke tip mag geven (en nee, dit is geen goedbedoeld advies, haha!), de methode How2Talk2Kids is erg leuk! Was een echte eye opener voor mij en maakt sommige situaties zoveel makkelijker!
    Janouk onlangs geplaatst…Ready for ChristmasMy Profile

    1. Oja, en wat ik ook denk: je rolt er vanzelf in. Tuurlijk zul je niet vanaf dag 1 alles weten en kunnen, dat komt met de tijd. Dus ik vertrouw erop (ook bij onszelf) dat het allemaal vanzelf zn plekje in je leven gaat innemen :D
      Janouk onlangs geplaatst…Ready for ChristmasMy Profile

  7. Dat jij er zo over nadenkt hoe je het gaat redden met je ziekte maakt dat je al een stap voor bent op ouders die zonder nadenken aan kinderen beginnen. En dat maakt je ook al een goede ouder.

    Als het een troost mag wezen: mijn moeder heeft cvs en fybro gekregen rond de periode dat ze zwanger was van mijn zus. Haar zwangerschap en de herstelperiode waren ook niet makkelijk (ze was ook niet op de hoogte van haar ziekte). Maar als ik aan mijn zus zou vragen of zij een goede moeder heeft dan zou ze dat beamen.
    Als je er voor gaat, zoals jullie twee dat samen doen, dan is het feit dat je liefde schenkt en een luisterend oor zoveel meer waard dan het feit dat je een keer een mindere dag hebt. Als er op een goede manier mee omgegaan wordt, kan dat voor het kind – geloof ik – zelfs een meerwaarde hebben. Want hij zal van jou leren dat het leven niet altijd rozengeur en maneschijn is, maar dat je daarom wel alle mogelijkheden kan aangrijpen om te genieten en gelukkig te zijn. En van wat ik van jou al op je blog gezien heb, nou, dat ga jij zeker doorgeven. Geen twijfel mogelijk!

    Ik hoop dat je laatste weken zwangerschap ook nog veel mooie momenten mag brengen en dat de pijn daardoor wat verzacht wordt!
    Saar onlangs geplaatst…Recensie | In Yogaland van Marciel WittemanMy Profile

  8. Mooi geschreven Dagmar, ik kan me absoluut voorstellen dat je je zo voelt maar ik denk dat alles wel op z’n pootjes terecht gaat komen, ook al zal het soms misschien wat lastiger zijn!
    Vivian onlangs geplaatst…Hoe ik mijzelf ontwikkel als bloggerMy Profile

Geef een reactie

CommentLuv badge

Lees vorig bericht:
Boektober 2016, ben jij er klaar voor? Deze boeken ga ik lezen!

Vorig jaar was de maand oktober een groot leesfeest, want het was namelijk tijd voor #Boektober. Een maand waarin je...

Sluiten