Column – Ik háát vliegen

Column – Ik háát vliegen


Een vliegenmepper lost mijn probleem – het haten van vliegen – niet op. Lopend door een claustrofobische tunnel zeg ik in stilte iedereen vaarwel. Al ben ik laatst tot de conclusie gekomen dat – wanneer je vliegtuig eenmaal mocht neerstorten – je niet echt de tijd hebt om iedereen te bedanken die iets heeft toegevoegd aan je leven. Zonde! Om te voorkomen dat ik dan toch nog iemand in blinde paniek vergeet doe ik dit ritueel dus altijd vooraf. Hierbij loop ik het risico dat ik dit bij elke vlucht weer opnieuw mag doen, aangezien de kans op het neerstorten kleiner is dan de kans dat Miley Cyrus en  Piet Paulusma op een dag trouwen. Dit lijkt mij bijzaak.

Eenmaal in het vliegtuig neem ik plaats bij een raampje en probeer ik pure zelfvertrouwen en kalmte uit te stralen, waarbij mijn ogen ondertussen heen en weer schieten om te kijken waar de dichtstbijzijnde exitlampjes knipperen. Ik bestudeer als vanzelfsprekend of de evacuatieplannen nog zijn gewijzigd en check of ik ook een zwemvest onder mijn stoel heb zitten, waarbij ik wel graag even wil melden dat ik een parachute praktischer vind. Terwijl het vliegtuig netjes opstijgt zonder loopings te maken (ik wijs De Efteling als inspiratiebron/schuldige van mijn grootste nachtmerrie aan) en rare bochtjes maakt Er zijn toch geen rotondes hier?! beloof ik plechtig mijn leven te beteren als we veilig weer aankomen op plaats van bestemming. Ik probeer mij de pagina van de Quest te herinneren waarin uitgelegd stond hoe zo’n  vliegtuig in de lucht kan blijven hangen met aan boord ál die kilo’s (ik heb een week lang minder chips gegeten ter compensatie van de extra paar schoenen in de koffer, zou het helpen?). Mijn hersenen draaien op volle toeren, als de motoren dat ook maar blijven doen…

Zonder dat de motoren vlam vatten en de vleugels spontaan afbreken, vervagen langzaamaan de mensen, huizen en steden onder ons en maken zij plaats voor de slagroommassa aan wolken. Of mag ik de wolken ook suikerspinnen noemen? Gelukkig komt daar al de stewardess met kleffe broodjes aan. Of ik misschien ook interesse heb in een modelvliegtuigje met een waarde van een maand boodschappen. Of dat mijn voorkeur meer uitgaat naar een lot van de loterij Is het niet al een wonder als we weer landen? of toch misschien het peperdure horloge Om af te tellen wanneer ik word bevrijd uit deze kist?. Ik bedank vriendelijk en kauw stevig door op het inmiddels verlepte kauwgompje dat deze vlucht in ieder geval niet gaat overleven. De uiteraard aanwezige turbulentie zorgt ervoor dat mijn gezicht al snel de kleur groen aanneemt, terwijl de piloot vrolijk begint te babbelen door de intercom dat we ‘slechts’ op ACHT. KILOMETER. hoogte vliegen. Ondanks deze comfortabele *kucht een paar keer subtiel* manier van reizen val ik met een verre weg van gerust hart uiteindelijk in slaap.

Ik word wakker van een zachte plof en het vliegtuig heeft voor mij op wonderbaarlijk snelle wijze de grond weten te bereiken. In gedachten (!) klap en joel ik met de schaamteloze medepassagiers mee uit dankbaarheid, opluchting of een combinatie hiervan. Ik voel dat mijn ademhaling na deze twee uur durende vlucht eindelijk weer redelijk stabiel is geworden (lees: mijn borstkas gaat op een neer alsof ik de marathon heb gelopen ) en mijn schouders ontspannen zich langzaamaan. De zuurstofmaskers en zwemvesten waren ook voor deze vlucht gelukkig overbodig en al mijn schietgebedjes hebben weer uitstekend werk verricht. Blij met alle vastigheid onder mijn voeten sta ik weer met beide benen op de grond en natuurlijk heb ik nu die bak met Ben & Jerry ijs meer dan verdiend. En al die goede voornemens om mijn leven te beteren? Die bewaar ik ter inspiratie voor januari. Ciao!

P.s. Deze column heb ik geschreven na de citytrip in Barcelona met lieve Anne. En ja, ik heb vliegangst.  En ik heb al 200 keer gevlogen. Toch stap ik elke keer weer in, omdat het eenmaal sneller gaat dan zwemmen en ik denk ik een grotere hekel heb aan waterplantjes die aan je voet blijven bungelen ♥

Liefs Dagmar

Follow me on Facebook ♧ Bloglovin ♧ Twitter ♧ Instagram ♧ Youtube

Deze post heeft 23 reacties

  1. Vliegangst lijkt me erg vervelend. Toch vind ik het ontzettend knap dat je elke keer toch weer er in stapt. Ik vond het in het begin ook eng, maar hoe vaker je vliegt, hoe minder de angst af neemt. (Althans, dat was bij mij zo!) Je gaat naar Thailand toch? Ik kan je alvast zeggen dat een groot vliegtuig veeeeeeel chiller vliegen is!
    Sandra onlangs geplaatst…Q&A antwoorden #2 | Mijn grootste droom, blogdoelen en mijn favoriete plekMy Profile

  2. Mijn vriend heeft ook vliegangst maar stapt gelukkig wel het vliegtuig in. Een jaar geleden ging hij in zijn eentje op familiebezoek, toen had ik wel met hem te doen. Gelukkig stap jij ook altijd in, zo zie je nog eens wat :-)!
    Femke onlangs geplaatst…Review: MAC MehrMy Profile

  3. Mijn man had jaren vliegangst. Ik kreeg hem met geen mogelijkheid het vliegtuig in. Een aantal jaar geleden hebben mijn ouders hem een vliegles cadeau gedaan. Sindsdien kunnen we lekker ver op vakantie. Tuurlijk bij de eerste nieuwe ervaringen in een vliegtuig schrikt hij wel, maar hij is niet meer panisch.
    Bianca Ronday onlangs geplaatst…Pink Ribbon – borstkanker.My Profile

  4. Wat heerlijk geschreven Dagmar! Echt heel erg leuk! Wel jammer dat je vliegen zo haat, lijkt me niet comfortabel dan inderdaad om op reis te gaan. Ik geniet er juist heel erg van, dat gevoel van zweven is heerlijk! Plus dat het veel veiliger is dan met de bus of auto op reis te gaan :). X
    Frauke onlangs geplaatst…Win: 3 Bloomon giftboxen t.w.v. €40,95!My Profile

  5. Wat heb je dit heerlijk geschreven! Ik houd zelf ook echt helemaal niet van vliegen, maar ik wil wel graag de wereld zien. Ik probeer mij er altijd zo goed mogelijk over heen te zetten, maar ik zit nooit prettig in het vliegtuig. Ik ga eerst al een paar keer naar de wc op het vliegveld en bij ieder hobbeltje in de lucht kijk ik benauwd om mij heen. Nee vliegen, ik ga het nooit prettig vinden!
    Kelly onlangs geplaatst…Q&A | Kinderen, bucketlist, baan?My Profile

  6. Dit is zo herkenbaar!! Ik heb ook zo’n grote angst in het vliegtuig.. hierdoor ga ik al 3jaar niet meer op reis (alleen nog met de auto). Mijn angst is niet zo zeer het neerstorten van die grote vogel, maar de claustrofobie in die kleine ruimte.. iedereen zit op elkaar geplakt en ik voel de adem van de persoon achter mij in mijn nek (bah). De schrik om niet naar buiten te kunnen, om een verse hap adem te nemen.. De schrik als er paniek uitbreekt dat je niet weg kan, want even een deur open doen is geen optie. Ik krijg paniekaanvallen bij de gedachte dat ik uren in een vliegtuig zit zonder verse lucht en allemaal vreemde mensen om me heen. Ik hou voortdurend de stewardessen in de gaten en klem met zweethanden mijn man dicht bij me vast.. Het is mijn man zijn droom om ooit naar Hawaii te gaan.. ikzelf wil graag ooit nog eens naar New York (ik was toen 16 en vliegangst had ik toen nog niet). Maar ik betwijfel of ik ooit nog van mijn angst zal afgeraken, want het wordt elk jaar erger. Als mijn man zegt, ‘schatje.. gaan we dit jaar naar Tenerife of Fuerteventura’? Dan breekt het angstzweet mij al uit.. nee, voorlopig gaan we elk jaar met de wagen naar Frankrijk en ik ben hier heel erg blij om.. :)
    Liefs,
    Eefje
    Beautytalk onlangs geplaatst…Birthday WishlistMy Profile

  7. Wauw dit heb je echt super leuk geschreven! Ik heb gelukkig geen vliegangst maar dat zou ook heel vervelend zijn aangezien ik 2 keer per jaar vlieg!
    Brittany onlangs geplaatst…Naked1 vs. MUA undressedMy Profile

  8. Geweldige column, goed geschreven! Ik stem voor meer columns. :) Ik heb zelfs slechts 2 keer gevlogen, en nog korte afstanden ook, maar ik kan ook zeggen dat ik er helemáál geen fan van ben. Het is toch altijd een opluchting als je weer met beide benen op de grond staat! Ik weet dan ook niet of ik echt ooit 15 uur lang in een vliegtuig zou kunnen zitten…
    Maaike onlangs geplaatst…15 dingen die elke taalnazi herkentMy Profile

  9. Ook ik ben blij als mijn voeten de grond weer raken….met zweet in mijn handen stijg ik op. Maar wat je zegt, zwemmen is nogal vermoeiend en ik houd altijd maar het einddoel voor ogen ;)
    Lifesabout onlangs geplaatst…Ik moest leren je te missen…My Profile

  10. Vliegen is ook niet mijn allergrootste hobby. Weken voorafgaand aan de vlucht heb ik de meest bizarre nachtmerrie’s en ik heb ehm wel een keer de halve vlucht boven de wc gehangen omdat ik misselijk was van de spanning. Oops! Toch is het zonde om die angst je te laten belemmeren om al die mooie plekken te bezoeken! Mooi geschreven Dagmar!
    Denise onlangs geplaatst…Als je lichaam je in de steek laatMy Profile

  11. Ik kan mij echt niet bij voorstellen dat iemand vliegangst heeft, omdat ik dat gewoon echt niet heb. Maar sinds al die ongelukken enz zijn gebeurd vind ik het wel een stuk enger

  12. Wat knap! Sinds heftige turbulentie 5 jaar geleden, durf ik het vliegtuig echt niet meer in te stappen. Heb je dé tip om wel weer, met een wat geruster hart, het vliegtuig in te stappen? Het is zo zonde dat ik hierdoor nooit op plekken kom, die ik ooit wel gezien wil hebben.
    Ashley onlangs geplaatst…Lijstje van 5 – De mooie dingen van de herfstMy Profile

  13. Ik zit precies met hetzelfde probleem. Vind vliegen zó ontzettend verschrikkelijk. Maar toch blijven volhouden en blijven gaan met de gedachte: ‘anders kom je nergens!’. Ik ben altijd blij als ik weer veilig geland ben!
    Milou onlangs geplaatst…Say Hello! – KletspraatjeMy Profile

  14. Vliegen vind ik af en aan heel fijn maar ook eng. Eigenlijk met name die turbulentie en de daarop volgende misselijkheid zijn mijn vijand. Sprake van echte angst is er bij mij (gelukkig) niet. Lijkt me vervelend om dit wel te hebben, goed dat je het toch steeds weer gewoon doet.
    Anne-Sterre onlangs geplaatst…Shoplog | Geen grijze muisjes, mijn nieuwe NikesMy Profile

  15. Ik vind vliegen ook altijd erg spannend hoor! Pfoew. Vooral als dat ding turbulentie krijgt. Dan knijp ik altijd in mijn stoel (alsof dat zin heeft?!). Gaaf dat je toch telkens het vliegtuig instapt. Je kunt inderdaad zo veel meer mooie dingen zien als je toch maar wél dat vliegtuig instapt. Zwemmen is een zware klus en die plantjes zijn inderdaad ook niet alles. Enne.. dat huwelijk tussen Miley en Piet lijkt me wel een leuke!
    Sara onlangs geplaatst…All That Greys – Essence trend editionMy Profile

  16. Ahh meissie, wat vervelend dat je zo’n last hebt van vliegangst! Ik heb er geen last van, maar prent mezelf toch altijd de statistieken in: auto’s zijn gevaarlijker dan vliegtuigen. Wel stoer dat je toch gewoon dat ding in gaat!
    Amy onlangs geplaatst…Travel | Tips voor een citytrip naar NiceMy Profile

  17. Ondanks dat je vliegangst hebt, vind ik het enorm knap dat je tóch in het vliegtuig stap. Zelf vind ik vliegen iets magisch, iets waar jij waarschijnlijk niets van snapt. ;) Ik hoop dat de vliegangst ooit minder wordt en je met een gerust hart het vliegtuig in stapt! Je hebt deze column ontzettend leuk en beeldend (hallo visueel ingesteld persoon ;)) geschreven. Mooi gedaan!
    Renske onlangs geplaatst…Spam je blog!My Profile

  18. Ik vind vliegen ook doodeng! Vroeger nooit, maar sinds een jaar of twee vind ik het echt vreselijk. Vooral het stijgen en landen; brrr!
    Eline onlangs geplaatst…Zwart witte babykamerMy Profile

  19. Goed geschreven! En heel herkenbaar, ik heb ook vliegangst. Maar dat weerhoudt mij er niet van om gewoon in te stappen, ik heb ook een hekel aan zwemmen hahaha.

  20. Wat fantastisch beschreven Dagmar! Ik heb ook vliegangst en zie de hele vlucht groen. Toch hoef ik bijna nooit over te geven en laat ik altijd een traan bij het landen, want YES! ik heb mijn angst weer overwonnen! Voor mij ook geen optie om niet te vliegen, want zoals je zegt: zwemmend zijn al die prachtige vakantiebestemmingen net te ver ;)

    Liefs van Karin

  21. Knap van je dat je het toch gewoon blijft doen! Ik heb geen vliegangst, maar heb wel bijna altijd het gevoel van ”en als we nou toch neerstorten?” Ik kan ook behoorlijk schrikken als we turbulentie hebben, dat vind ik zo niet leuk haha.
    Vivian onlangs geplaatst…Ik ga weer schrijven: het hoe en waarom!My Profile

  22. Knap dat je het toch doet! Ik heb nu twee keer gevlogen en was voor de eerste keer echt ontzettend zenuwachtig. Ik heb last van hoogtevrees en ben claustrofobisch. Toch vind ik vliegen echt ontzettend leuk! Ik ga alleen echt niet naar toilet in een vliegtuig. Dat vind ik wel eng.
    Melissa Charlotte onlangs geplaatst…Gelezen: Winter in New York – Chantal van GastelMy Profile

Geef een reactie

CommentLuv badge

Lees vorig bericht:
Het Rosie Project door Graeme Simsion

Wat een fans heeft Het Rosie project inmiddels gekregen! Dit boek is werkelijk niet uit de bestsellerlijsten te slaan en...

Sluiten