6 weken met Lucas – Onzekerheid, groei en trots

6 weken met Lucas – Onzekerheid, groei en trots

Lucas

6 weken mag ik nu al genieten van mijn kleine man die voor grootse avonturen en nieuwe ervaringen zorgt. Alle clichés zijn waar, het voelt als de dag van gisteren toen ik Lucas voor het eerst in mijn armen kreeg en hem zijn eerste ademhalingen zag nemen. Al zou ik de bevalling liever niet over willen doen, dit is echt het mooiste moment van mijn leven en het was liefde op het eerste gezicht; ik zou echt niet meer zonder onze kleine kunnen. Hij maakt ons compleet en hij heeft mijn leven nu al naar het allerhoogste en mooiste niveau getild. Ook vloeiden er in de afgelopen 6 weken heel wat tranen en heb ik mij nog niet eerder zó onzeker gevoeld. Tijd om te vertellen hoe het nou écht is verlopen de afgelopen periode.

Lief, verliefd, liefde voor altijd
Zijn zachte, wilde lokjes en stralende ogen. Zijn vrolijke neusje en warme handjes voorzien van mini vingertjes. Dansende voetjes met de allerkleinste teentjes; onmogelijk om niét verliefd te worden op dit lieve ventje. Hij kan knuffelen als de beste en kijkt nu al met een nieuwsgierige blik de wereld in. Waar hij de eerste dagen alleen maar sliep, merken we nu al mooie en kleine ontwikkelingen op en zien we hem veranderen. Elke dag zit weer vol nieuwe verrassingen en ontdekkingen die we mogen doen en wat is dit toch een prachtig proces van groei om van dichtbij mee te mogen maken. Adembenemend. Inmiddels is hij al netjes aangekomen en 5 centimeter gegroeid ten opzichte van zijn geboortelengte. Ook geef ik nu 6 weken grotendeels borstvoeding (ik moest het combineren, omdat ik teveel was afgevallen en door mijn reserves heen was) en ik had niet verwacht dat ik het als zo mooi zou ervaren. Ik ging er zonder verwachtingen in, omdat door mijn gezondheidssituatie de kans heel klein zou zijn dat ik het kon geven, maar mijn lichaam bewees het tegendeel waardoor ik extra van deze fijne momenten kon genieten. Het eerste bezoek aan het consultatiebureau zit er ook inmiddels op en verliep voorspoedig en we mogen alle complimenten in onze zak steken; Lucas gedroeg zich volgens de arts voorbeeldig. Trotse mama hier!

Intens
Er ’s nachts uit moeten om te voeden, vond ik in het begin erg intensief. Je probeert alle rust te pakken om te herstellen na een bevalling, maar ondertussen is het wel even flink aanpoten om er ook voor de kleine te zijn. Nu hebben wij echt het geluk dat Lucas – had ik al gezegd dat hij echt heel lief voor ons is? – goed doorslaapt tussen de voedingen door en we een lekker ritme te pakken hebben. Dat maakt de nachten een stuk dragelijker, al blijft het intensief om uit je diepe slaap te worden gewekt om een luiertje te verschonen en meneer te laten drinken. Ik ben uit mijzelf niet zo sterk (door CVS en Fibromyalgie, maar ik werk eraan) en daarom vond ik het in het begin ook vrij pittig om hem bijvoorbeeld een boertje te laten doen over mijn schouder. Dat was erg confronterend, want het lijkt een makkelijke actie maar als je niet de kracht hebt in je armen en je wilt het zo graag voor hem doen… Ik vond het in het begin frustrerend, maar het vormde wel de ultieme motivatie om snel verder aan te sterken en het gauw alsnog zelf te kunnen doen. Hij geeft energie en extra kracht. Ook maken de hormonen die nog door je lijf gieren deze periode extra intens. Het is zo’n nieuwe levensfase waar je in terecht bent gekomen; een onvergetelijke belevenis en ontdekkingsreis van je leven. En die tranen? Laat ze gaan en slik deze niet weg. Wees jezelf en geef aan hoe het écht gaat. Het moederschap is namelijk ontroerend en mooi, maar ook soms eng, spannend, moeilijk en zwaar. Elke achtbaan bevat heftige en intense bochten onderweg. Dat weet elke moeder, maar niet elke moeder geeft dit toe.

Onzekerheid
Ik hoef maar aan Lucas te denken en ik voel mijn hart overstromen van liefde. Ik wist niet dat ik zoveel van mijn gezin kon houden, dit gevoel is echt overstijgend. Toch wil ik ook heel graag een andere kant belichten in dit artikel, want naast de overload aan liefde vind ik het ook belangrijk om te laten weten dat ik het moederschap heel intens en zelfs moeilijk vind. Je kunt namelijk nog zoveel erover lezen en goedbedoelde tips ontvangen, uiteindelijk gaat het om het doen en toepassen. Ik zou niets liever willen dan dat ik Lucas de zekerheid kan bieden dat hij niets tekort hoeft te komen, ik heb echt alles voor hem over, maar ook ik ben niet perfect en moet alles nog leren. Die onzekerheid vrat de eerste weken ontzettend aan mij, mijn zelfvertrouwen was gedaald tot ver onder het niveau van de zeespiegel en wat kostte die onzekerheid mij veel energie. Ik piekerde mij suf, maakte mij zorgen en trok alles wat ik deed in twijfel, terwijl je gewoon moet durven en doen. Dit deed ik wel, maar die onzekerheid maakte het een stuk ingewikkelder. Herken je dit gevoel? Anderzijds had ik niet verwacht dat ik mij in zo’n korte periode zo verbonden zou voelen met Lucas, grappig genoeg geeft hij juist mijn zelfvertrouwen terug. Doordat hij tevreden, zoet en lief is verdwenen al snel de twijfels en door vooral te doen gaan we nu geen uitdaging meer uit de weg. Zo wordt ons wereldje weer steeds groter en genieten we samen volop van de nieuwe avonturen. En als je Lucas dan met zo’n big smile in je armen ziet liggen, dan smelt je he-le-maal weg. Tsja, schreef ik al dat ik tot over mijn oren verliefd ben?

Samen grenzen verleggen
Wat is er mooier dan te ontdekken dat je samen steeds meer kunt? Had ik de eerste weken grote vraagtekens bij het idee dat straks de dagelijkse activiteiten weer op ons eigen bordje zouden vallen, geniet ik nu volop van het samen ondernemen en de stappen die we met elkaar mogen zetten. Bijzonder hoe die grenzen elke keer weer een tikkeltje verlegd worden, onze wereld wordt steeds groter en het samen ontdekken smaakt naar meer. Zo gaat het zelf autorijden met Lucas naar vrienden en familie heel goed, genieten we van de wandelingen, gaan we samen naar de stad en proberen we steeds meer de afspraakjes en leuke uitjes te combineren met hem erbij. Was ik eerst nog zo onzeker over alle handelingen die ik deed met betrekking tot Lucas, geeft hij mij nu vleugeltjes en extra energie. Wat een rijkdom om het leven samen te mogen beleven!

Het leven van een mama gaat niet altijd over roosjes, maar staat wel volop in bloei! 

Mijn kleine man wordt momenteel wakker. Ik ga daarom gauw dit artikel afsluiten, inplannen en mocht je mij zoeken… ik zweef nog ergens op een blauwe wolk met mijn vrolijke ventje van al/pas 6 weken in de armen.  Veel liefs van ons!

Liefs, Dagmar

Follow me on Facebook ☆ Bloglovin ☆ Twitter ☆ Instagram ☆ Youtube

Deze post heeft 13 reacties

  1. Wat een onwijs mooi artikel met zoveel liefde voor de kleine Lucas! Wat heerlijk dat jullie samen steeds meer gaan wennen aan het samenzijn en ook gezellige dingen ondernemen. Ik kan me voorstellen dat het je ook best wel onzeker maakt en dat het frustrerend is als je lichaam dingen soms moeilijk maakt om te doen. Maar zo te horen doe je het super en kan Lucas zich geen betere moeder wensen :)
    Romy onlangs geplaatst…5x wat je als mens kunt leren van kattenMy Profile

  2. Ik kan mij goed voorstellen dat het wennen is, je hele leven is veranderd. Er zijn een hoop dingen die je moet leren en je bent natuurlijk verantwoordelijk voor de kleine. Dat is niet niets! Bedenk dat je er genoeg lieve moeders zijn die je om advies kunt vragen, zij begrijpen wat je doormaakt. :-)
    Inge onlangs geplaatst…Shoplog | Lush kerst sale 2016My Profile

  3. Wat een super mooi artikel! En juist heel mooi om te lezen hoe jij de onzekerheden van moederschap onderstreept, want dat wordt heel vaak vergeten. Maar zo te lezen had Lucas geen betere moeder kunnen hebben dan jij! Geniet ervan!

  4. Ja het is ineens een hele verandering en verantwoording! Heel benieuwd hoe het ons afgaat! Heftig dat een boertje laten doen al zwaar voor je kan zijn maar zo stoer dat de borstvoeding wel gelukt is :)
    Anita onlangs geplaatst…Mijn vision board voor 2017My Profile

  5. Wat ontzettend mooi geschreven. Niet zo onzeker je bent vast een hele goede mamma voor Lucas. Het is tenslotte je eerste kindje en het is nog allemaal wennen, maar ik weet zeker dat het over een tijdje beter gaat.

  6. Prachtig geschreven en zo ontzettend herkenbaar. Ik weet nog dat ik ook tegen iedereen zei dat ik het zo zwaar vond en zo onzeker was. Sommige mensen vonden het gek, dat ik er zo over praatte, maar het was de waarheid. Inmiddels zijn wij al heel wat maanden verder, en gegroeid en is die onzekerheid een stuk naar de achtergrond gedreven. En snap ik ook de mensen die alleen maar positief praten, want het is echt zo, alle positieve dingen over schaduwen de moeilijke kanten van het moederschap.
    Kim onlangs geplaatst…Balans tussen werk en privéMy Profile

  7. Wat heb je het mooi geschreven! En wat knap dat je alweer stapjes kan zetten, zoals auto rijden. Geniet van je kleine gezinnetje!

  8. Goed dat je hierover schrijft. Het moederschap doet gewoon zoveel met je, het is echt een achtbaan vol met emoties. Maar wat maakt het je leven mooi en compleet!
    Liefs
    Tineke onlangs geplaatst…De nieuwe MS Mode collectieMy Profile

  9. Wat prachtig, heftig en mooi zijn ze toch, die eerste weken met je kindje. Ik vind dat je het heel mooi beschrijft. Die onzekerheid, ik denk dat er geen enkele moeder is die dat niet heeft ervaren. Het hoort er echt een beetje bij, en gaat denk ik ook niet meteen weg. Geniet lekker van je blauwe wolk en je mooie mannetje.

Geef een reactie

CommentLuv badge

×
×

Winkelmand

Lees vorig bericht:
5 X Meer me-time voor extra rust en ontspanning

Vliegen van de ene afspraak naar de andere, een ontploffende agenda en tussendoor nog even multitasken op de telefoon. Ben...

Sluiten